Toe Ek Weer Begin Hoop Het

Dit het nie met ’n groot oomblik gekom nie.

Geen dramatiese verandering nie.
Geen skielike antwoord nie.

Net ’n stil dag… soos enige ander.

Ek het buite gestaan, en alles het nog dieselfde gelyk.
Die veld was nog droog.
Die vrae was nog daar.
Die wagtyd was nog nie verby nie.

Maar iets binne-in my het begin verander.

Ek het besef dat hoop nie altyd voel soos vreugde nie.
Soms voel dit stil.
Soms voel dit klein.
Soms voel dit soos om net nog ’n dag aan te hou.

En tog… was dit daar.

Nie omdat my omstandighede verander het nie,
maar omdat God naby was — selfs in die stilte.

Daardie dag het ek nie al die antwoorde gekry nie.
Maar ek het iets belangriker gekry:

Die wete dat ek nie alleen is nie.

Gedagte om saam te vat:

Hoop begin nie altyd met ’n groot verandering nie…
Soms begin dit net met die besef:
Hy is hier.